ถึง คนที่ฉันไม่รู้จัก

เธอเคยคิดไหมว่าโลกนี้มัน"ว่างเปล่า" ? บางทีฉันเองตื่นมาแล้วพบว่าฉันเองหลงอยู่ในแสงสว่าง เมื่อไหร่ที่ท้องฟ้าดำมืด ก็พบว่าฉัน"โดดเดี่ยวอยู่ในโลกนี้คนเดียว" เธอล่ะ....เคยเป็นอย่างนี้ไหม?

กาแฟถ้วยแล้วถ้วยเล่า ที่ฉันดื่มเพื่อปลอบใจ มันเหมือนเพื่อนที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมี เสียงดนตรีแปลกๆ ก็เป็นเพื่อนคุยได้ ฯลฯ ฉันไว้ใจพวกมัน แล้วฉัน....จะไว้ใจคนอย่าง"เธอ"ได้ไหม?

ฉันมีเรื่องเล่ามากมาย แต่ขาดคู่สนทนา เธอว่างบ้างไหม.... ฉันอยากคุยกับเธอเหลือเกิน

เธอคิดว่าฉันคงเหงา........

ใช่แล้ว เธอคิดถูก แต่บางทีอาจจะไม่ถูก

ฉันไม่แน่ใจในตัวเองว่าต้องการอะไรมากที่สุด

แต่.... ฉันต้องการเธอ อย่างน้อยก็ในห้วงเวลาหนึ่ง

กาแฟถ้วยสุดท้ายของวันชืดหมดแล้ว ว่างๆมาดื่มกันนะ

บางทีฉันอยากเจอเธอใจจะขาด แต่ก็ไม่รู้จะคุยเรื่องอะไร ถ้าเกิดฉันเงียบไปบ้าง จงอย่าใส่ใจเลย ฉันแค่อยากอยู่ใกล้เธอ...

แค่อยากมีคนเข้าใจอยู่ข้างๆ เป็นเพื่อนก็เกินพอ

จาก คนที่ไม่รู้จักเธอ