"ลุงได้แผ่นเสียงมาใหม่ ลองดูหน่อยดีมั้ย" ลุงไปเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียง วางแผ่นอย่างบรรจง แล้วปล่อยให้เข็มมันอ่านตามร่องเสียงไปเรื่อยๆ 
"แผ่นของวงอะไรเหรอครับลุง" หลานชายตัวดีถามลุงที่กำลังจะเดินไปอ่านหนังสือตรงมุมห้อง 
"เอ้า..... ลองฟังดู เผื่อจะชอบ"
เพลงก็ผ่านไปหลายเพลง ลมเย็นพัดผ่านเข้ามาในบ้าน หลานชายนั่งบนเก้าอี้ไม้ตัวยาว ที่ติดกับหน้าต่างพอดี 

Why do birds suddenly appear,
Every time you are near?
Just like me, they long to be,

หลังจากเพลงเริ่มได้ไม่นาน เขาก็หลับบนเก้าอี้ไม้ตัวนั้น ลมพัดกรูเย็นสบาย และฝันไปต่างๆนานา  

เขาฝันว่า :     

	ได้เจอกับนางฟ้าประจำตัวที่อยู่กับเขาตั้งแต่ลืมตาดูโลก นางฟ้าค่อยๆบินลงมาหาเขา จากกิ่งไม้ที่ใกล้กับเขามากที่สุด 
นางฟ้าให้เขามองไปในโพรงของต้นไม้ใหญ่ๆ แรกเริ่มทุกอย่างมืดสนิท แต่ในที่สุดเขา
มองเห็นร่างหนึ่ง ผมปลิวไสว ดวงตาช่างซีดหม่น "นั่นละ ตัวเธอเมื่อลืมฉันไปหมดแล้ว" นางฟ้าบอกกับเด็ก
คนนั้น "ไม่มีทาง ผมไม่มีวันลืมนางฟ้าของผมได้หรอก" นางฟ้ายิ้มพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย เขาหันไปมองที่
โพรงไม้ต่อ ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านไปเร็วมาก ยกเว้นตอนที่ตัวเขาอยู่กับใครคนหนึ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเห็นจะเชื่องช้า
เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

	"ผมไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน ทุกอย่างดูแปลกตาไปหมด ทั้งบ้าน ถนนที่มีแต่รถ แต่ผมรู้สึกเหมือนกับ
ว่าเมืองนี้ผมเคยอยู่มาก่อน ผมนั่งอยู่กับคนที่ผมเห็นในโพรงไม้นี่นา ผมรู้สึกอุ่นใจที่มีเขาอยู่ข้างๆ ทำไมเหรอ เขาคือใครกัน 

	"they sprinkled mood dust in your hair of gold and starlight in your eyes of blue.." 
ผมร้องเพลงขึ้นมาเบาๆ ผมแต่งตัวแปลกๆ คนรอบข้างผมก็แต่งตัวประหลาดๆ เขาคนนั้นหันมาที่ผมแล้ว
ยิ้มเขินๆใส่ ผมหลบตาไปที่อื่น ไม่เข้าใจว่าผมเขินรึเปล่า ถ้าผมมองเขาแค่ข้างหลัง ผมคงคิดว่าเขาเป็นนาง
ฟ้าประจำตัวผมอีกคนหนึ่งแน่ๆ 

	"เขากับผมนั่งอยู่บนรถเมล์คันใหญ่ๆคันหนึ่ง นั่งอยู่สุดคันรถ และมีแต่เราเท่านั้นที่นั่งอยู่ในรถ
"นี่จะไปไหนกัน" เขาถามผมพร้อมๆกับดึงแขนเสื้อผม ผมหันไปมองเขา "ไปที่นู่นไง เห็นรึเปล่า" ผมชี้ไปที่
ข้างหน้า เราหัวเราะร่วน เขาเอาแขนมาคล้องแขนผม หน้าเขามาอิงที่ไหล่ และ......"

"ตื่นได้แล้ว กินน้ำชากันดีกว่า" ลุงมาปลุกหลานชาย เขาตื่นขึ้นมายังคงสลึมสลืออยู่ และยังจำฝันนั้นได้ดี  

Every time you are near?
.
.
.
Close to you.........

back to home