*Kissing You* ข้าเองก็เคยตกอยู่ในภวังค์ก็จริง..... แต่ก็ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน ข้าหลบอยู่ในมุมหนึ่งของมินาสธิริธอันแสนเงียบเหงา บรรยากาศกลางดึกอันน่าอึดอัด แต่ลมก็พัดผ่านเบาบาง ข้านั่งคิดถึงอดีต......ที่ไม่เคยหันกลับมา ของขวัญที่เขาเคยมอบให้ เขาบอกว่าเป็นของขวัญ แม้มันจะถูกข้าเรียกร้องให้กระทำอยู่เสมอ ข้าเผลอไปแตะริมฝีปาก จากลมเอื่อยเป็นลมกรรโชกแรง ข้าวิ่งออกไปสัมผัสมัน สายลมแรง พัดพาใจข้าให้ล่องลอย ข้าวิ่งออกไปข้างนอก วิ่งต่อไป... ข้าสะดุดรากไม้ แต่ก็ไม่ยี่หระแต่อย่างใด ข้าวิ่งต่อไป ออกไป.... ทางข้างหน้า แสงจันทร์สาดส่อง ทุ่งโล่งกว้าง ข้าคว้าใบไม้สีเงินมาในมือ เอามาสัมผัสกับริมปากแผ่ว แล้วปล่อยมันไปตามลม ปลิวลอยไปเรื่อยๆ จนไกลสุดตา เพราะข้าจุมพิตท่านแล้ว....... ท่านให้ของขวัญข้าแล้ว ข้าตอบรับท่านแล้ว ท่านกลับมาเถิด....... มาหาข้า...... *End Chapter Kissing You* next part"long night"