*Under Blue Wind*
คำสัญญาที่หมายเอาไว้ ระหว่างพวกข้า กับพระประสงค์แห่งทวยเทพ สัมฤทธิ์ผล.... (ข้าได้พบกับอารากอร์น.....)
"เทพมานดอสอนุญาตข้าให้มาพบเจ้าที่นี่"
"ข้าเองก็ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่ดินแดนอามันเพื่อพบกับเจ้า........อารากอร์น"
ท่ามกลางทุ่งหญ้าขจี อารากอร์นช้อนหน้าข้าเบาๆอย่างเคย สัมผัสจากปลายนิ้วของเขา ทำให้รู้สึกอุ่นไปทั้งกาย
ความเปรมปรีดิ์ฉายชัดในแววตาสีฟ้าจางคู่นั้น
กระหายในจุมพิต......... มีมากเกินกว่าอธิบายให้ผู้ใดเข้าใจ (ข้าเองไม่เข้าใจเช่นกัน......)
แก้มทั้ง 2 ข้างเลอะด้วยคราบน้ำตา ข้าไม่รู้ว่ามันไหลเพื่อเสียใจหรือดีใจ แต่ทันในนั้นอารากอร์นผละจากความกระหาย มาจูบซับน้ำตาที่แก้มของข้า (และไล้แก้มด้วยแก้มของเขา) พร้อมโอบตัวข้าไว้แน่น
"อย่าเลือกที่จะเป็นดั่งข้า.......เลโกลัส ข้าเสียใจเพื่ออาร์เวนมานักต่อนักแล้ว และบัดนี้เธอได้ลาจากอย่างนิรันดร์ ข้าไม่อยากให้เจ้าละทิ้งสิ่งที่เป็นของขวัญสำหรับวงศ์วานของเจ้า จงอย่าละชีวิตอันเป็นนิรันดร์!!"
"อารากอร์น...... ความนิรันดร์คือสิ่งที่สูญเสีย"
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง
"หวังว่าอาร์เวนคงทิ้งบาราเฮียร์ไว้ให้"
ข้ายื่นมือข้างที่สวมมันไว้ให้เขาเห็น เราต่างคลายจากกอดช้าๆ
"ดีแล้ว จงเก็บรักษามันไว้ และอย่าร้องไห้อีกเลย"
ข้าเก็บความโสกสะอื้นไว้ และเขายิ้มออกมา
"เทพมานดอสยังคงต้องการให้ข้าอยู่กับเจ้าสักระยะหนึ่ง ก่อนที่จะส่งข้าไป...."
ข้าไม่ได้พูดสิ่งใด ได้แต่กอดอารากอร์นให้แน่นกว่าเดิม หวังว่าเขาคงเข้าใจ
*End Chapter Under Blue Wind*