เสียงครางคลอไปทั่วทุกมุม........... 

ทั้งสับสน ว้าวุ่น และอึมครึม แต่แฝงด้วยความเกรี้ยวกราด และความสุข

รู้มั้ยมันคืออะไร
.
.
.
.
.
.
.

ท้องฟ้าเวลาฝนมันกำลังจะตกไงล่ะ

กลิ่นน้ำฝนพัดกรูเข้ากาย ผมสีน้ำตาลอ่อนๆปลิวไสวไปตามแรงลม มือเจ้าของเรือนผมป้องฝุ่นเข้าตา ท้องฟ้ายังไม่เลิกครางเสียที 
ผมยืนอยู่ข้างคนๆนี้ บางทีพูดได้เต็มปากว่าเป็นคนรัก แต่บางที......

.........มันก็ไม่เคยใช่

ละอองน้ำฝนฟุ้ง เสียงเม็ดน้ำฝนกระทบพื้นจากเสียงค่อย แล้วกลายเป็นห่าฝนใหญ่ กันสาดที่เราสองคนยืนอยู่ เห็นทีคงจะคุ้มกันต่อไปไม่ได้นาน

"เดินฝ่าฝนกันมั้ย เวลามันไม่มีมากแล้ว เดี๋ยวจะกลับไม่ทันนะ"
เขาพยักหน้า "อืม....."
"เคยได้ยินเพลงเปรยๆมั้ย"  
"เพลงอะไรเหรอ เพราะรึเปล่า ไม่เพราะไม่ต้องร้องนะ อิอิ......"
"ลองฟังดูสิ ฟ้ากำลังร้องเพลงอยู่ไง"
"ติงต๊อง อย่ามาไร้สาระได้มั้ยเนี่ย"

เสียงหัวเราะของเขาจับใจผมอยู่ตลอด ไม่ว่าเมื่อไหร่

I just walking in the rain with the one I love. Feel so fine......

ดวงตาสีน้ำตาลคู่นี้ จะอยู่กับผมอีกนานเท่าไหร่ ผมเองก็ยังไม่รู้

"กลับไปไข้ขึ้นแน่ๆเลย หายากินซะด้วยล่ะ"

Walking in the rain with the one I love......

ที่เขาบอกมันก็ถูก ผมไข้ขึ้นแน่ๆ(เขาด้วย) เดินตากฝนแค่นี้ไข้ทำท่าจะขึ้นซะแล้ว โอ๊ย ปวดหัว.....