*You can still be free*
เมื่อเกาะเอลดามาร์ถูกจมลงสู่ห้วงมหาสมุทร และแดนแห่งนิรันดร์ถูกปล่อยให้รกร้าง
ทุกสิ่งไม่เหลือความทรงจำ แม้ในคำพูดแห่งเวลา
ทุกอย่างเป็นกลไกแห่งเวลา
มีจำนวนไม่น้อยที่ไม่อยากละอาร์ดาไว้เบื้องหลัง แต่ข้าไม่ใช่หนึ่งในนั้น
ข้าละทิ้งซึ่งทุกอย่าง ข้าไร้ความหวัง
ประกายแสงแห่งตะวัน ฉาดฉายอยู่ที่ขอบฟ้า ข้าเดินไปที่ท้ายเรือ หันหน้าเข้าสู่ตะวันออก นั่งมองขอบฟ้าสีส้ม และจมดิ่งอยู่ในห้วงหนึ่ง
ระหว่างนั้น หัวเรือก็พาพวกข้าไปสู่ท้องฟ้าที่พร่างไปด้วยแสงดาว ผ่านม่านแสงสีรุ้งที่ห้อยตัวลงมาจากข้างบน และพริ้วไหวไปตามแรงลม
ใจข้ากำลังหลับ...... มันเหนื่อยมามากพอ พร้อมๆกับหันหลังให้อาร์ดา และเผชิญกับความรู้สึกใหม่
แต่อย่างไร ความรู้สึกเก่าก็ยังคงอยู่
*End Chapter You Can Still Be Free*
End of "After of All"